Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Η κρίση του ΕΥΡΩ και ο κίνδυνος για την ΚΥΠΡΟ (απο το ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΛΟΓΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ)

Την κρίση του ευρώ, την βιώνουμε δυστυχώς καθημερινά εδώ και δέκα μήνες, και φαίνεται ότι δεν έχει τελειωμό.
Παράλληλα, βιώνουμε εδώ και 14 μήνες την κρίση του ελληνικού δημοσίου χρέους η οποία προέκυψε από την συστηματική λεηλασία της περιουσίας του ελληνικού κράτους από το πελατειακό σύστημα διακυβέρνησης και τους πελάτες του , επί 35 ολόκληρα χρόνια.

Πλέον, η μία κρίση τροφοδοτεί την άλλη, και αντίστροφα.Και η κατάσταση αυτή, θα συνεχιστεί γιά πολύ καιρό, δεδομένου ότι, τόσο σε ευρωπαικό επίπεδο, όσο και σε εθνικό επίπεδο, δεν υπάρχουν ηγέτες ικανοί να κατανοήσουν τα προβλήματα, και να δώσουν λύσεις.

Γιά την κρίση του ευρώ, όλα, απ΄ότι φαίνεται, είναι πιθανά.Αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων, ότι κανείς δεν ήταν προετοιμασμένος γιά το ενδεχόμενο μιάς τέτοιας κρίσης.Το μόνο που είναι σίγουρο, είναι ότι κανένας δεν είναι διατεθειμένος να πληρώσει γιά τον γείτονα, ιδίως αν ο γείτονας είχε μιά ανεύθυνη διαχείριση των οικονομικών του, πρίν την κρίση.Μακροπρόθεσμα, οι όποιες αποφάσεις, θα βασιστούν σ΄αυτό το σκεπτικό.Βραχυπρόθεσμα, ενδέχεται να δούμε άλλου είδους αποφάσεις προσωρινού χαρακτήρα, ώστε να πάμε στις μακροπρόθεσμες αποφάσεις ομαλά και ελεγχόμενα.

Για την ελληνική κρίση δημοσίου χρέους, πολλά είναι ρευστά.Αυτά που δεν είναι ρευστά, είναι
α/ ελλείψει νέων δανεικών, τα εισοδήματα στην Ελλάδα θα συρρικνωθούν αναπόφευκτα
β/ η χώρα θα βιώσει μιά πρωτόγνωρη ύφεση μέχρι το 2012 τουλάχιστον
γ/ θα προκύψει αναπόφευκτα ένας ορθολογισμός της διαχείρισης των οικονομικών της χώρας
δ/ θα αυξηθεί το δημόσιο χρέος και η πολιτική υποδούλωση
ε/ η χώρα δεν θα έχει φωνή στις διακρατικές σχέσεις γιά πολλά χρόνια, ακριβώς την στιγμή που χρειαζόταν να έχει φωνή και ισχύ, κυρίως λόγω των διαπραγματεύσεων που συνεχίζονται γιά το Αιγαίο και την Κύπρο.

Ολα αυτά τα θέματα, με απασχόλησαν πολλές φορές σ΄αυτό το ιστολόγιο τα τελευταία δύο χρόνια.
Γιά την αναπόφευκτη χρεοκοπία της Ελλάδας, είχα αναφερθεί τον Νοέμβριο του 2008 (1)

Επισήμανα τον κίνδυνο που προέκυπτε από το γεγονός ότι η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου δεν μπορούσε να κατανοήσει την αναπόφευκτη ελληνική χρεοκοπία από τον Οκτώμβριο του 2009 έως τον Φεβρουάριο του 2010 σε πολλές αναρτήσεις μου όπως (2)

Στην συνέχεια, περιέγραψα την ανάγκη δημιουργίας ελληνικού ταμείου γιά την εν μέρει αγορά του ελληνικού δημόσιου χρέους, ώστε να μην οδηγηθούμε στο μνημόνιο.

Τον Μαιο του 2010, προέκυψε η ελληνική κατάρρευση, και άρα η υποδούλωση.Υποστήριξα τα προβλεπόμενα από το μνημόνιο σε γενικές γραμμές, διότι πίστευα και πιστεύω ότι αυτά τα μέτρα έπρεπε να ληφθούν από τις κυβερνήσεις μας ούτως η άλλως.Δεν δέχομαι την πολιτική υποδούλωση.

Ολα αυτά όμως τώρα, δεν έχουν και καμμιά ιδιαίτερη σημασία.Οτι ήταν να γίνει, δρομολογήθηκε.Ο ελληνικός λαός θα υποστεί τις συνέπειες της ελληνικής λεηλασίας, και η χώρα δεν θα έχει φωνή και άποψη στις διεθνείς σχέσεις γιά πολλά χρόνια.

Αυτό που σήμερα είναι ανησυχητικό, είναι το ενδεχόμενο, να παρασυρθεί και η Κύπρος από τις ως άνω περιγραφόμενες κρίσεις.Το δημόσιο χρέος της Κύπρου, είναι βέβαια ελεγχόμενο.Ομως, το σύνολο του ενεργητικού των κυπριακών τραπεζών, αντιστοιχεί στο 700% του ΑΕΠ της Κύπρου.Οι Κυπριακές Τράπεζες ήταν και παραμένουν οικονομικά υγιείς.Δεν επένδυσαν σε τοξικά ομόλογα.Ομως, είναι πολύ εκτεθειμένες στον ελληνικό κίνδυνο.Εχουν δηλαδή πολλά ελληνικά ομόλογα, πολλές ελληνικές καταθέσεις, πολλά δάνεια πρός ελληνες και ελληνικές επιχειρήσεις.Τα δεδομένα αυτά, μπορούν να δώσουν αφορμή σε όλους αυτούς που παρακολουθούν την Κύπρο από ψηλά σαν κοράκια, εγγλέζους, Τούρκους, ....

Τα συμφέροντα που παίζονται είναι πολλά.Τα κοράκια, μπορούν σταδιακά, με τα μέσα που διαθέτουν, ν΄αρχίσουν τους υπαινιγμούς, τους ψίθυρους, τα δημοσιεύματα, ώστε οι αγορές να συμπαρασύρουν και την Κύπρο στην κρίση του ευρώ.Ιδίως αν η Κύπρος δεν υποκύψει στους Τούρκους στα πλαίσια των διαπραγματεύσεων που είναι σε εξέλιξη.

Δημόσια, ο κίνδυνος αυτός επισημάνθηκε μόνο από τον Μ. Ανδρουλάκη πρίν από ένα μήνα.
Ας ελπίσουμε ότι οι κυπριακές και οι ελληνικές αρχές έχουν ασχοληθεί με το θέμα και έχουν προετοιμαστεί.

Προσωπικά, ο κίνδυνος να παρασυρθεί και η Κύπρος από την κρίση του ευρώ, με απασχολεί από τον Μαιο του 2010.Δεν δημοσιοποίησα αυτό τον φόβο μου, διότι παρά το γεγονός ότι δεν είμαι δημόσιο πρόσωπο, δεν είχα και δεν έχω διάθεση να είμαι ο πρώτος που θα τροφοδοτήσει το διαδίκτυο με φοβίες και ψιθύρους.

Από τον Μαιο μέχρι και πρίν από ένα μήνα, κανείς δεν είχε αναφερθεί δημόσια, εξ όσων γνωρίζω τουλάχιστον, σ΄αυτό το θέμα.
Ξαφνικά, τον τελευταίο μήνα, προέκυψε η υποβάθμιση της Κύπρου και Κυπριακών Τραπεζών, η δήλωση Ανδρουλάκη, και προχθές η Κυπριακή κυβέρνηση έλαβε κάποια μέτρα ώστε να αποτρέψει την προσέλκυση ξένων καταθέσεων.

Ολ΄αυτά τα γεγονότα είναι πολύ ανησυχητικά.
Το γεγονός ότι μέχρι τον Οκτώμβριο υπήρχε αυτή η απόλυτη σιγή, είναι ύποπτο, και είναι πολύ πιθανόν να έγιναν υπόγειες διεργασίες.

Οπως και να έχει το πράγμα, όσο θα διαρκεί η κρίση του ευρώ, είναι σημαντικό, να συνεργαστούν η ελληνική και η κυπριακή κυβέρνηση ώστε
-ν΄απαλλάξουν τις κυπριακές τράπεζες από την κατοχή ελληνικών κρατικών ομολόγων
-να μαζέψουν από την αγορά όλο το κυπριακό δημόσιο χρέος ώστε να μήν αρχίσουν κερδοσκοπικά
παιχνίδια και με τα κυπριακά ομόλογα.

Ελπίζω ο φόβος μου αυτός να είναι υπερβολικός.Ακόμα όμως κι΄αν είναι υπερβολικός, πρέπει οι δύο κυβερνήσεις να πάρουν προληπτικά μέτρα, ώστε να μηδενίσουν τον κίνδυνο.Διότι το 2011 θα είναι μιά δύσκολη χρονιά γιά την Κύπρο.Οι πιέσεις που θα υποστεί γιά το εθνικό θάμα θα είναι μεγάλες.Στήριξη από την Ελλάδα δεν θα έχει.Ας μήν έχει και την απειλή των αγορών απο πάνω της.
Αναρτήθηκε από ο μαθητευόμενος στοχαστής στις 10:37
Ετικέτες η κρίση του ευρώ, η κύπρος


Read more: http://logikiellada.blogspot.com/2010/12/11122010.html#ixzz17vhjpDUN


1.

Εισαγωγή

Για την παγκόσμια τραπεζική και οικονομική κρίση, ενημερωνόμαστε όλοι καθημερινά απο τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, και σε λίγο απ' οτι φαίνεται, θα την βιώσουμε πραγματικά όλοι, και σ ' αυτή την χώρα, με τον ένα η άλλο τρόπο.

Δεν χρειάζεται ν' αναφέρουμε εδώ
- τους λόγους αυτής της κρίσης,
-ποιοί είναι υπεύθυνοι
-πώς θα βγούμε απο αυτή την κρίση, με ποιό κόστος και πότε.

Για τα θέματα αυτά, μπορεί κανείς να βρεί καθημερινά εκατοντάδες αναλύσεις στα μέσα ενημέρωσης, και μάλιστα απο ειδικούς.Κατά συνέπεια, αν και έχω την δική μου άποψη γι' αυτά τα θέματα, δεν θα την αναλύσω σήμερα διότι θα είναι μιά ακόμα άποψη, και μάλιστα απο ερασιτέχνη.

Οι δεδομένες συνέπειες της κρίσης

Αυτό πάντως που είναι σίγουρο, είναι ότι κρίσεις αυτού του μεγέθους δημιουργούνται πάντα απο κάποια η κάποιες υπερβολικές φούσκες.Και με τον όρο αυτό, εννοώ το γεγονός ότι προεξοφλώ απο σήμερα ένα μελλοντικό μου υποθετικό κέρδος.Δηλαδή, αντί να περιμένω να δώ ότι το κέρδος η τα έσοδα που προσδοκώ στο μέλλον θα πραγματοποιηθούν, είμαι τόσο σίγουρος γι' αυτό η αυτά, η είμαι τόσο ανεύθυνος, που αρχίζω απο σήμερα να ξοδεύω χρήματα με δανεισμό, βασιζόμενος στα μελλοντικά μου κέρδη, τα οποία θα ξεπληρώσουν υποτίθεται τον δανεισμό μου.Με άλλα λόγια, δημιουργώ σήμερα χρήμα με προεξόφληση μελλοντικών προσδοκιών.

Ενα δεύτερο πράγμα που είναι σίγουρο στην εποχή μας, είναι ότι μιά φούσκα που δημιουργείται σε άλλη χώρα, και που έχει αυτές τις συνέπειες, μπορεί να αγγίξει και την χώρα μας η οποιαδήποτε άλλη χώρα, ασχέτως της οικονομικής πολιτικής που ακολουθείται σε εθνικό επίπεδο χώρας.

Ενα τρίτο πράγμα που είναι σίγουρο επίσης όταν προκύπτει μιά τέτοια κρίση, είναι ότι η κρίση επαναφέρει τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση, δηλαδή διορθώνει την κατάσταση, άρα λειτουργεί ώς ιατρική και φαρμακευτική αγωγή.Η αγωγή όμως είναι δύσκολη και απαιτεί πολύ χρόνο και πόνο.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση(που προκύπτει κατά συνέπεια χωρίς να φταίει η Ελλάδα ) και οι συνέπειες για την Ελλάδα

Στην αρχή της κρίσης, οι εγχώριοι αναλυτές επικεντρώνονταν στην παγκόσμια τραπεζική κρίση, και κατέληγαν περίπου όλοι(και συμφωνώ μ ' αυτό ) ότι οι συνέπειες για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα θα ήταν περιορισμένες, δεδομένου ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν είχαν επενδύσει στα συγκεκριμμένα "στεγαστικά ομόλογα "των ΗΠΑ.

Στην συνέχεια, οι αναλυτές άρχισαν να σκέφτονται την συνέπεια της παγκόσμιας τραπεζικής κρίσης στην παγκόσμια πραγματική οικονομία, και κατέληξαν οι περισσότεροι εξ αυτών στο ορθό συμπέρασμα ότι αφού η κρίση αυτή θα είχε αντίκτυπο στην παγκόσμια πραγματική οικονομία, θα είχε αναπόφευκτα αντίκτυπο και στην ελληνική πραγματική οικονομία.(τουρισμό, εξαγωγές,....)

Σήμερα, βρισκόμαστε στο σημείο όπου οι έλληνες αναλυτές, αρχίζουν και σκέφτονται ότι απο την στιγμή που θα πληγεί η ελληνική πραγματική οικονομία, όπως άλλωστε και και οι οικονομίες των βαλκανικών χωρών (συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας ) , είναι αναπόφευκτο να πληγούν και οι ελληνικές Τράπεζες οι οποίες δραστηριοποιούνται σ' αυτές τις περιοχές.Αν πληγούν οι ελληνικές τράπεζες λόγω της κρίσης στην πραγματικη οικονομία(π.χ. ναυτιλία ) , είναι σίγουρο ότι θα πληγεί ακόμα περισσότερο η ελληνική πραγματική οικονομία, και θα μπούμε σ' ενα φαύλο κύκλο όπου τα 28 δις ευρώ(κρατικό σχέδιο για το τραπεζικό σύστημα ) θα φαίνονται αστεία μπροστά στο μέγεθος της κρίσης.

Αύριο, η ελληνική αυτή ιδιαιτερότητα (δηλαδη το γεγονός ότι ο ελληνικός τραπεζικός κλάδος θα αντιμετωπίσει πρόβλημα λόγω του προβλήματος στην πραγματική οικονομία ) θα δημιουργήσει κατά την γνώμη μου ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα στην πραγματική ελληνική οικονομία με απρόβλεπτες σήμερα συνέπειες.Θα σκάσουν υπάρχουσες φούσκες όπως η ελληνική φούσκα των ακινήτων, η ελληνικη φούσκα των πιστωτικών καρτών, κλπ....

Αν το πρόβλημα σταματούσε εδώ, οι όποιες συνέπειες αυτής της κρίσης για την Ελλάδα θα ήταν λίγο πολύ αυτές που κατά μέσο όρο θα βιώσουν όλοι οι λαοί του κόσμου.Σε περίπτωση παγκόσμιας κρίσης κανένας ιδιώτης, κανένας κλάδος, καμμιά χώρα δεν μπορεί να μήν πληγεί.Απλά ανάλογα με τις προφυλάξεις που παίρνει ο καθένας, η που δεν παίρνει πριν την κρίση , μπορεί να περιορίσει η να αυξήσει την ένταση της κρίσης για τον εαυτό του.

η ελληνική φούσκα στα πλαίσια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και η συνέπεια για την Ελλάδα

Αυτό πού κάνει ιδιαίτερα ευάλωτη την Ελλάδα σ' αυτή την παγκόσμια οικονομική κρίση, είναι το δημόσιο χρέος της.Πέρα δηλαδή απο τα θέματα που αφορούν όλες τις χώρες του κόσμου(άρα και την ελλάδα ) απο μιά εισαγόμενη κρίση, η Ελλάδα πρέπει να διαχειριστεί την δική της φούσκα, δηλαδή το δημόσιο χρέος της χώρας.Οπως και η κάθε φούσκα, έτσι και η φούσκα του ελληνικού δημόσιου χρέους, δημιούργημα του πολιτικο-δημοσιογραφικού κατεστημένου που κυβερνά την χώρα απο το 1974, κάποια στιγμή θα σκάσει.Το θέμα είναι να μήν σκάσει την στιγμή που η παγκόσμια οικονομική κρίση θα μαστιγώνει την χώρα.Πρέπει να βρεθεί τρόπος η ελληνική φούσκα να διατηρηθεί και να σκάσει αργότερα.

Ας σκεφτούμε για λίγο αυτό το εφιαλτικό σενάριο.

Το ελληνικό δημόσιο χρέος πρέπει νομιζω να καταγραφεί ώς μιά πρωτοτυπία δημιουργίας φούσκας σε διεθνές επίπεδο, δεδομένου ότι απο περίπου μηδενικό χρέος το 1975, η χώρα έχει ένα χρέος σήμερα που ξεπερνά τα 250 δισεκατομμύρια ευρώ.Αυτό πρέπει να είναι ένα παγκόσμιο ρεκόρ δημιουργίας δημόσιας φούσκας σε χρόνο και μέγεθος.
Δηλαδή, οι διαχειριστές της χώρας αυτής χρέωσαν κατά μέσο όρο την χώρα με 7,5 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως ανελλιπώς επι τριαντα τρία χρόνια!Δηλάδή, η χώρα αυτή ξόδεψε για 33 ολόκληρα χρόνια 7,5 δισεκατομμύρια ευρώ κατ' ετος , περισσότερα απο αυτά που μπορούσε να ξοδέψει, και ανέθεσε στις επόμενες γενεές να ξεπληρώσουν αυτό το χρέος.Οι πρωταθλητές-διαχειριστές είναι οι σοσιαλιστές της δεκαετίας του 80 και του 90.Ο μεγάλος έπαινος πρέπει όμως να αποδοθεί στους σοσιαλιστές της δεκαετίας 1980-1990.Οι νεο-δημοκράτες συνέχισαν αυτό το έργο.

Η κατάσταση σήμερα είναι τραγική.Το δημόσιο χρέος απο 205 δισεκατομμύρια ευρώ το 2004, 215 το 2005, 226 το 2006, εκτοξεύθηκε στα 250 δις ευρώ τον Ιούνιο του 2008.
Το πρόβλημα αυτό, είναι το μεγαλύτερο και το δυσκολότερο που έχει ν' αντιμετωπίσει η χώρα.
Και δεν είναι καινούργιο.Ολοι το γνωρίζουν απο τις αρχές της δεκαετίας του 1990.Κανένα όμως πολιτικό κόμμα δεν παίρνει θέση ως προς αυτό.Κανένα πολιτικό κόμμα δεν λέει πώς σκοπεύει να το αντιμετωπίσει.Δεν εννοώ να το μηδενίσουμε.Εννοώ να είναι σε θέση ο κρατικός προυπολογισμός κάθε χρόνο να καλύπτει όλα τα κρατικά έξοδα για την συγκεκριμμένη χρονιά συμπεριλαμβανομένων των τόκων του χρέους, και να βάζει και στην άκρη κάθε χρόνο ας πούμε ένα δισεκατομμύριο, που θα πηγαίνει να μειώσει σταδιακά το χρέος.

Στα πλαίσια της παγκόσμιας κρίσης, η άμεσα ορατή συνέπεια της ελληνικής φούσκας είναι η επιπλέον διόγκωση του δημοσίου χρέους με 4 περίπου δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον τόκους τον χρόνο, κι αυτό για όσο χρόνο διαρκέσει η κρίση.Το ποσό αυτό(δική μου εκτίμηση ) δεν έχει ιδιαίτερη σημασία αν είναι 3δις, 4δις η 5 δις ευρώ.Είναι κάποια δις ευρώ επιπλέον τόκων που θα πληρώσει η Ελλάδα για το χρέος της των 250 δισεκατομμυρίων ευρώ , και που δεν θα πληρώσει π.χ. η Γερμανία για αντίστοιχο χρέος της 250 δις ευρώ.Κι αυτό είναι λογικό, διότι κάποιος που δανείζει μιά υπερχρεωμένη χώρα παίρνει ένα μεγαλύτερο κίνδυνο (να χάσει τα χρήματα του ) σε σχέση με το αν τα δάνειζε στην Γερμανία, και απαιτεί γι' αυτόν τον κίνδυνο ένα μεγαλύτερο επιτόκιο.

Μια φούσκα όπως η φούσκα του ελληνικού δημόσιου χρέους, διατηρείται για όσο διάστημα
-ο λαός την ανέχεται (απο άγνοια,....)
-υπάρχουν επενδυτές που είναι διατεθειμένοι να πάρουν αυτό τον κίνδυνο έναντι μιάς μεγαλύτερης απόδοσης,και έχουν ρευστότητα
-το κράτος επιστρέφει τα δανεικά και τους τόκους (έστω και με άλλο δάνειο )

Στα πλαίσια μιάς παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, τι θα γίνει αν οι επενδυτές δεν θελήσουν πλέον να πάρουν τον κίνδυνο να δανείσουν μιά υπερχρεωμένη χώρα όπως την Ελλάδα, η τι θα γίνει, αν απλά δεν έχουν πλέον την απαραίτητη ρευστότητα για να δανείσουν ;

Στην περίπτωση αυτή, η φούσκα θα σκάσει και η χώρα θα καταρρεύσει.

Αν η κατάρρευση προκύψει την ίδια στιγμή με την κατάρρευση των άλλων υπερχρεωμένων χωρών της ευρωζώνης(Ιταλία , Βέλγιο ) , θα καταρρεύσει και η νομισματική ένωση του ευρώ σε μιά νύκτα, και η κάθε χώρα θα επιστρέψει στο νόμισμα της, αρνούμενη στην μέση της θύελλας να πληρώσει και για την κακοδιαχείριση του γείτονα.

Αν η κατάρρευση προκύψει μόνο για την Ελλάδα, επειδή το μέγεθος της είναι μικρό για την ευρωζώνη, το πιό πιθανό είναι να παραμείνει στην ευρωζώνη, θα την στηρίξει με δάνεια όσο μπορεί η Ευρωπαική κεντρική Τράπεζα, και απο ένα σημείο και μετά η χώρα θα οδηγηθεί στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για τα περαιτέρω (σκληρό πρόγραμμα λιτότητας,....)
Για τα δεινά που θα ακολουθήσουν για τους Ελληνες πολίτες, οι φουσκο-δημιουργοί θα δείχνουν το κακό διεθνές νομισματικό ταμείο, τους κακούς γκόλτεν μπόις, και θα σχεδιάζουν την επόμενη φούσκα τους.

Ολ' αυτά βέβαια σήμερα είναι σενάρια που προκύπτουν απο την φαντασία.Ας ελπίσουμε να είναι υπερβολικά, κι' ας ελπίσουμε αυτοί που οδηγούν το καράβι στα μέσα της θύελλας, να ξέρουν τί κάνουν.

Read more: http://logikiellada.blogspot.com/2008/11/blog-post_21.html#ixzz18CKa89mj
2.

Εχω αναφέρει πολλές φορές σ΄αυτό το ιστολόγιο, ότι ο Μ. Ανδρουλάκης είναι από τους ελάχιστους Ελληνες πολιτικούς που γνώριζαν την τραγική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας εδώ και πολλά χρόνια.Μέσα από τα βιβλία του, προσπάθησε να προειδοποιήσει τους ελληνες πολιτικούς και τους έλληνες πολίτες γιά τα τραγικά αδιέξοδα στα οποία θα οδηγηθεί η χώρα.Μάταια όμως.Κανείς δεν έλαβε υπόψη του τις επισημάνσεις του, και σίγουρα όχι το ΠΑΣΟΚ.

Αυτό αποδεικνύεται από το πρόγραμμα διακυβέρνησης του συγκεκριμμένου πολιτικού κόμματος.Οι άνθρωποι που έφτιαξαν αυτό το πρόγραμμα είναι προφανές σήμερα, ότι δεν είχαν ιδέα γιά το ενδεχόμενο της πτώχευσης που βιώνει σήμερα η χώρα.

Το γεγονός αυτό, οδήγησε τον πρωθυπουργό σε λανθασμένες κινήσεις που αποδείχθηκαν τραγικές.Οταν έχεις ένα ασθενή στην εντατική γιά 4 μήνες χωρίς να λαμβάνεις απόφαση για όλο αυτό το διάστημα γιά την απαιτούμενη θεραπεία, οδηγείς τον ασθενή στον θάνατο.
Αυτό έγινε.Η Ελλάδα ε'ιναι πλέον το πρωτοσέλιδο όλων των οικονομικών εφημερίδων του κόσμου με αρνητικούς χαρακτηρισμούς.Η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ παρέλαβε μιά ετοιμοθάνατη χώρα και την οδήγησε μέσα σε τέσσερις μήνες ουσιαστικά στον θάνατο.Το γεγονός αυτό δεν είναι πλέον αντιστρέψιμο.Ουτε οι συνέπειες είναι αντιστρέψιμες κατά την γνώμη μου γιά τον ελληνικό πληθυσμό.
Μόλις την εδομάδα που πέρασε κατάλαβαν οι ηγέτες μας ότι εδώ, κάτι πολύ σοβαρό συμβαίνει.

Ο καημένος ο Ανδρουλάκης φώναζε από την πρώτη μέρα της ανάληψης της εξουσίας από την νέα κυβέρνηση, γιά την ανάγκη να τεθεί ως μόνη προτεραιότητα, η επιβίωση του ασθενή.Φώναζε γιά τα "ιατρικά λάθη " του ΠΑΣΟΚ.Τόνιζε "το κενό πάθους γιά την σωτηρία της χώρας" που διαπίστωνε.
Το μήνυμα όμως δεν ελήφθη.

Ολες οι εφημερίδες του κόσμου με εκατοντάδες άρθρα τους εδώ και τέσσερις μήνες , εξέφραζαν την ίδια άποψη με άλλα λόγια.Ολες οι χώρες της Ευρώπης, η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα, τα επίσημα όργανα της Ευρωπαικής Ενωσης εξέφραζαν καθημερινά την ίδια αγωνία.Ολ αυτά τα μηνύματα δεν ελήφθησαν από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Ηταν κατά συνέπεια αναπόφευκτος ο θάνατος.
Ο θάνατος άρχισε την περασμένη εβδομάδα, και η ολοκλήρωση του, θα κρατήσει μερικές εβδομάδες η το πολύ μερικούς μήνες.

Αυτό που έχει πλέον σημασία είναι, οι συνέπειες του να είναι σοβαρές αλλά όχι τραγικές.Αυτό που είναι σίγουρο κατά την γνώμη μου, είναι ότι οι μειώσεις μισθών και γενικότερα των εισοδημάτων θα είναι μεγαλύτερες από αυτές που μας ζητούσαν οι Ευρωπαίοι τον Οκτώβριο, η χώρα θα βυθιστεί σε μιά ύφεση τέτοιας έντασης που παρόμοια της δεν μας ήταν μέχρι τώρα γνωστή σ΄αυτή την χώρα, και τέλος θ΄αρχίσει ένα νέο μεταναστευτικό ρεύμα των νέων μας ιδίως των πιό μορφωμένων πρός τις χώρες της Ευρώπης.
Αγνωστες παραμένουν οι συνέπειες αυτού του θανάτου στο πολιτικό σύστημα, και σ΄αυτό που ονομάζουμε κοινωνική συνοχή

Read more: http://logikiellada.blogspot.com/2010/01/h-kata-2912010.html#ixzz18CLNBJil

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου