Σάββατο, 5 Μαρτίου 2011

Κυκλοφόρησε η ΡΗΞΗ (Τ.72)




Διαβάστε στη Ρήξη (τ. 72)

Αφιέρωμα: Το κίνημα της Σπίθας, η μεγαλειώδηςεκδήλωση στο Βελλίδειο



Γιατί οι Έλληνες ανέχονται αυτή την κατάντια;, του Γιώργου Καραμπελιά

Πλατεία Ταχρίρ, του Γ.Κ.

Ο Μίκης Θεοδωράκηςστο Βελλίδειο, του Κωνσταντή Σεβρή

Πέντε σημεία από την ομιλία του Μίκη Θεοδωράκη στοΒελλίδειο, τουΓιώργου Ρακκά

«Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται», πως οι ΗΠΑεκμεταλλεύονται την κρίση στη Λιβύη,ανακοίνωση της Σπίθας Χανίων

Διάλογος για τη Σπίθα

Δεν περισσεύει κανείς!, ας τολμήσουμε το διάλογο«Αριστεράς» και «Δεξιάς», τουΒασίλη Στοϊλόπουλου

Το καλό πρέπει να έρθει με καλό τρόπο, της Ευγενίας Γραικού

Διαμαρτυρία Σπίθας Κέντρου Αθήνας στο τηλεοπτικό σταθμόΜέγκα, Σπίθα Κέντρου

Ανταπόκριση από την εκδήλωση της Σπίθας Χανίων





Οικονομία, η πορεία της κρίσης

Η χώρα υπόκατάσχεση, λίγο πριν τη σύνοδο της 2ης Μαρτίου και τις αποφάσεις της,του Σταύρου Χριστακόπουλου

Το αδιέξοδο τουδημόσιου χρέους, τι θα συνέβαινε αν βγαίναμε από το ευρώ;, του Νικόλαου Α.Μπινιάρη

Το Ελληνικό σετροχιά «αξιοποίησης», του Νίκου Ντάσιου

Άκρα αριστερά καιγερμανικές αποζημιώσεις, πως κάποιοι θεωρούν το διεθνισμό προσπάθεια σωτηρίαςτων γερμανικών ταμείων, του Γιάννη Σχίζα

Ο πραγματικός σκοπόςτου Μνημονίου, η τρόικα μας οδηγεί αναπόφευκτα στη χρεοκοπία, του ΚωνσταντίνουΚωνσταντινίδη



Το ντοκιμαντέρτου ΣΚΑΪ για το 1821

Η νέα εκστρατείαεθνοαποδόμησης του ΣΚΑΪ

Εθνικήςσχιζοφρένειας συνέχεια, μια κριτική στο ντοκιμαντέρ, του Δημήτρη Μαυρίδη

Εκστρατείαεθνοαποδόμησης, το ξαναζεσταμένο «φαί» του Φαλλμεράϋερ, του Χρίστου Δάλκου

Η ιδεολογική χρήσητης ιστορίας από τον ΣΚΑΪ, του Σπύρου Κουτρούλη

Εθνικά

«Στ’ ανάθεμα», πουστέλνουν οι Τουρκοκύπριοι στην Τουρκία, του Άριστου Μιχαηλίδη

Έλληνες, μην μαςξεχνάτε!, επιστολή του Δημάρχου Καστελλόριζου, Παύλου Πανηγύρη

Το αδιέξοδο τουΧριστόφια, του Ι.Σ. Λάμπρου

Το προεκλογικόπαιχνίδι του ΑΚΕΛ, του Αλέκου Μιχαηλίδη

Μεταναστευτικό: Τζαμιάυπάρχουν, το Ισλάμ στην Ευρώπη και οι ελληνικές ιδιαιτερότητες, του HerrK



Διεθνή

Οιεξεγέρσεις στη Μέση Ανατολή και οι επιπτώσεις τους για την Ελλάδα, τουΚωνσταντίνου Γεώρμα

«Ιός»Stuxnet, ηανατομία ενός κυβερνο-εγκλήματος κατά του Ιράν, του Dean M.

Εργατικόκίνημα στις ΗΠΑ;, του Νίκου Κατζούρη

«Κατασκευαστές χιονιού», η ξηρασία στηνΚίνα και οι ανούσιες λύσεις της κυβέρνησης, της Mindi Scheider

ΟΜουσά Σαντρ στη Λιβύη;, του Dean M.



Μόνιμες στήλες



Θέατρο

Τα ορφανά του Ντέννις Κέλλυ, του ΚώσταΣαμάντη



Λησμονημένες Ιστορίες



Ησφαγή του Κατίν, ένα σοβιετικό έγκλημα πολέμου και η συγκάλυψή του, τουΚωνσταντίνου Μαυρίδη

CineΡήξη

Κυνόδοντας, του Κωνσταντίνου Μπλάθρα

Αθλητισμός

Να κάνουμε τα παιδιάμας Ολυμπιακούς;, του Μανώλη Εγγλέζου Δεληγιαννάκη

Και τα σκίτσα του Νικόλα
Η ιδεολογική χρήση της ιστορίας από τον ΣΚΑΙ

Στο τεύχος 3 (Ιανουάριος 1973) του περιοδικού PANDERMA του Λεωνίδα Χρηστάκη δημοσιεύεται ο κατάλογος διανοούμενων – αριστερής κυρίως προέλευσης – που είχαν λάβει υποτροφίες από το Ίδρυμα Φορντ και την εδώ αντιπρόσωπό του κ.Μυριβήλη.
Η αξέχαστη Λιλή Ζωγράφου δημοσιεύει μια επιστολή που απευθύνεται προς το Ίδρυμα Φορντ και εμμέσως προς αυτούς ,που το είχαν αποδεχθεί. Επίκαιρη και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα παραμένει η σύγκριση που κάνει ανάμεσα στο ελληνικό και αμερικάνικο έθνος: «Οι Έλληνες , κ. Αντιπρόεδρε , έχομε μια γλώσσα – τη λεγόμενη ελληνική – και κατά συνέπεια μια ζωή ηλικίας τριών χιλιάδων χρόνων. Γι ‘ αυτό , όταν εμείς αναφερόμαστε στην Ελληνική Επανάσταση , λόγου χάριν , που γίνηκε πριν 150 χρόνια , είναι σαν να μιλάμε για πέρυσι .Σκεφθήτε τώρα πως τη ίδια περίπου εποχή η δική σας πατρίδα οι Ηνωμένες Πολιτείες , έψαχναν μια γλώσσα να την υιοθετήσουν , γιατί δεν είχαν δική τους. Όπως δεν είχαν παρελθόν .Ούτε και Ιστορία .Έλα όμως που έπρεπε να ενοποιήσουν την πανσπερμία των τυχοδιωκτών που τις αποίκισαν , προκειμένου να συγκροτήσουν έθνος. Γιατί , όπως ξέρετε , βασικό πιστοποιητικό ενός έθνους , είναι η γλώσσα του ».
Οι αντιδράσεις που προκαλεί η σειρά του ΣΚΑΙ για την επανάσταση του 1821 , επιβεβαιώνουν την άποψη της Λ. Ζωγράφου ότι για τον ελληνικό λαό η ιστορία δεν ανήκει στο παρελθόν , αλλά μετέχει στο σήμερα.
Η σειρά του ΣΚΑΙ κατ’ αρχήν φάνηκε να υπηρετεί τον ιδεολογικό λόγο και τις ιδεοληψίες που επωάζονται στο ΕΛΙΑΜΕΠ. Ως κεντρικό στόχο είχε την σχετικοποίηση του ελληνικού έθνους με την υποστήριξη της άποψης ότι είναι νεώτερο δημιούργημα στοχαστών όπως ο Κοραής , ο Ζαμπέλιος και ο Παπαρρηγόπουλος .Κατόπιν λόγω των αντιδράσεων , που έπαιρναν την μορφή χιονοστιβάδας υπαναχωρούν και αφενός με άρθρα του Θ.Βερέμη στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ στις 6.2.2011 («Περί Εθνικισμού») και στις 13.2.2011(«Τα μηνύματα που μας διαφεύγουν» ) , υιοθετούν την πολιτιστική συνέχεια του ελληνισμού και επιδοκιμάζουν το έργο του Παπαρρηγόπουλου , αφετέρου μετονομάζουν την σειρά από «γέννηση ενός έθνους» σε «γέννηση ενός έθνος- κράτους».
Όμως οι ιδεοληψίες εξακολουθούν να παράγονται όχι μόνο με την προβολή εξόφθαλμων παρερμηνειών , αλλά και με παραλείψεις. Για αυτό δεν γίνεται καμία αναφορά ούτε στις πρωτογενείς πηγές , ούτε σε απόψεις ιστορικών όπως ο Κ.Σάθας ,ο Ι.Μοσχοβάκης ,ο Ν.Ψυρούκης ,ο Ν.Σβορώνος , ο Ν.Πανταζόπουλος, ο Κ.Βεργόπουλος , ο Σ.Ασδραχάς.
Για τον ΣΚΑΙ η τουρκοκρατία τελικά δεν ήταν παρά μια ειδυλλιακή συμβίωση , που την διέκοψε η ελληνική επανάσταση , η οποία έγινε μάλλον για φορολογικούς λόγους. Για αδιευκρίνιστους λόγους η ελληνική πλευρά διέπραξε μια σειρά εγκλήματα , όπως αυτά που συνέβησαν κατά την απελευθέρωση της Τριπολιτσάς. Όσοι επικρίνουν την σειρά διακατέχονται από εθνικούς αταβισμούς σε αντίθεση με τους συντελεστές της σειράς που διατυπώνουν έναν νηφάλιο επιστημονικό λόγο. Επίσης οι κλέφτες και οι αρματολοί θεωρούνται περίπου ως πρόσωπα του κοινού ποινικού δικαίου, ενώ ο Μαυροκορδάτος – ο πρώτος που ισχυρίστηκε ότι η διεθνή θέση της Ελλάδας είναι να υπηρετεί την Αγγλία και να σταματά την επιρροή της Ρωσίας στα Βαλκάνια – προβάλλονται ως πρότυπα πολιτικoύ ηγέτη.
Φυσικά τίποτα από όλα αυτά δεν έχει σχέση με την ιστορική πραγματικότητα και τα γεγονότα. Αντίθετα η εξιδανίκευση της οθωμανικής κυριαρχίας , υπηρετεί την σημερινή αποδοχή του νέο-οθωμανισμού , ο οποίος υπονοούν ότι τελικά δεν θα είναι τόσο άσχημος όσο όλοι οι υπόλοιποι πιστεύουμε.
Όμως η καλύτερη απάντηση είναι η έρευνα των πηγών. Στο έργο του Ι.Φιλήμωνα «Φιλική Εταιρεία » , (Ναύπλιο 1934 ,επανέκδοση από Εκδόσεις Κουλτούρα) αναφέρεται «Όλη η πεδινή γη κατήντησεν ιδιοκτησία των Τούρκων. Ο Έλλην δεν ηδύνατο να σπείρη ίδιον σπόρον .Τον ελάμβανεν από αυτούς , ως ιδιοκτήτας »(σελ. 24,25) ενώ επισημαίνει «οι Τούρκοι μεταχειρίζονται τους Έλληνας τοιούτους , οποίους δεν συγκρίνει η Ιστορία , μ’ άλλους λαούς , υποκύψαντας εις παρόμοιαν μεταβολήν, Λαούς. Βάρβαροι , απάνθρωποι , πλεονέκται , καταφρονούντες πάν άλλο μη περιεχόμενον εις το Αλκοράνι , και φορτωμένοι μ’ όλα τα ελαττώματα και μ΄ όλας τας προλήψεις , αποκαθιστώσιν απόξενον τον Έλληνα από τα δίκαια της φύσεως και της κοινωνίας. Οι Έλληνες εντεύθεν , ως κτήματα θεωρούμενοι , υπόκεινται εις την αυθαιρεσίαν όλων ανεξαιρέτως των οπαδών του Ισλαμισμού .Ως άπιστοι κατακρινόμενοι , δεν δικαιούνται εναντίον του Πιστού .Την δε ζωήν των οφείλουσι εις μόνας τας χρείας του δεσπότου »(σελ. 12,13).
Στο πολύτιμο έργο του Κυριάκου Σιμόπουλου «Πώς είδαν οι ξένοι την Ελλάδα του ‘21» περιέχονται σπουδαίες μαρτυρίες τρίτων για ότι συνέβη την τραγική εκείνη εποχή. Ειδικά για τα αντίποινα των Τούρκων κατά των Ελλήνων ,αμέσως μετά το ξέσπασμα της Επανάστασης οι μαρτυρίες είναι εντυπωσιακές .Ο Άγγλος Walsh γράφει ότι μετά την καταστροφή του Γαλαξιδίου , τα τουρκικά πλοία μπήκαν θριαμβευτικά στην Κωνσταντινούπολη έχοντας κρεμάσει στα κατάρτια τους τα πτώματα των Ελλήνων (σελ. 129).Ο ίδιος αναφέρει ότι «πληροφορήθηκε ότι έφθασαν στην Πόλη σακκιά με 2500 ζευγάρια αφτιά από τη σφαγή των Ελλήνων της Πάτρας, κι ότι μπορούσε να δεί κανείς αυτά τα « πολεμικά τρόπαια » , στοίβες μπροστά στη πύλη του σεραγιού »(σελ. 127).Δεκάδες επώνυμοι Χιώτες έμποροι θα σφαγούν (σελ.133) .Ένας άλλος ο John Care σημειώνει «Φρικαλεότητες διαδραματίζονταν κάθε μέρα .Κανένα έλεος για τον Έλληνα , όπου τον έβρισκαν…Από τους Έλληνες ευγενείς ελάχιστοι απόμειναν. Όσοι δεν σφάχτηκαν κατά τις μέρες των ταραχών παράτησαν τα σπίτια τους αφήνοντας οικογένειες και περιουσίες στο έλεος των Τούρκων»(σελ.149).Ο Γερμανός J.W. Streit στην πολύτιμη μαρτυρία του για τα γεγονότα που έγιναν στην Πόλη τονίζει : «Έδεναν τα πόδια και τα χέρια των Ελλήνων με σκοινιά και τα τραβούσαν από όλες τις μεριές διαμελίζοντάς τα »(σελ. 152).Μετά από όλα αυτά απορούν οι συντελεστές της σειράς του ΣΚΑΙ γιατί ο επαναστατημένος λαός δεν φέρθηκε με την απαραίτητη ευγένεια στους Οθωμανούς κατακτητές , σε διάφορες περιπτώσεις όπως η απελευθέρωση της Τρίπολης ;
Το στρογγύλεμα της ιστορίας ώστε να εξυπηρετεί στόχους της τρέχουσας πολιτικής δεν υπηρετεί βέβαια την άποψη του Δ. Σολωμού να θεωρούμε «εθνικό ότι είναι αληθές ». Επειδή οι συγκρούσεις μεταξύ των κρατών δεν οφείλονται στις εκατέρωθεν αφηγήσεις , αλλά σε σταθερά γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα μία ψεύτικη απόδοση των ιστορικών γεγονότων υπηρετεί αποκλειστικά μια λανθασμένη και επικίνδυνη πολιτική , χωρίς να αναστέλλει την πιθανότητα συγκρούσεων .
Η ελληνική ιστορία δεν μπορεί να γράφεται ανάλογα με το είδος σχέσης που επιθυμούμε (ή μας επιβάλλεται ) κάθε φορά με την Τουρκία. Βεβαίως τώρα έχουμε το χειρότερο μείγμα πρόσληψης της ιστορίας και διαμόρφωσης εξωτερικής πολιτικής ,ως αποτέλεσμα της αγαστής συνεργασίας ΕΛΙΑΜΕΠ , μέσων ενημέρωσης και κυβέρνησης , ώστε η αναθεώρηση της ελληνικής ιστορίας και ο ενδοτισμός απέναντι στα ηγεμονικά σχέδια του νέο-οθωμανισμού να είναι δύο μεγέθη που αλληλοτροφοδοτούνται σπρώχνοντας την χώρα μας όλο και πιο πολύ στην υποταγή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου