Σάββατο, 4 Ιουνίου 2011

Για την δήλωση των 32



Η δήλωση των 32

Οι 32 διανοούμενοι και οι λοιπές προσωπικότητες που υπέγραψαν την δήλωση κατά του λαϊκισμού ατύχησαν πολλαπλά:
-αν ήθελαν να στηρίξουν την κυβέρνηση Παπανδρέου και τις επιλογές της θα αρκούσε μια συντομότερη και λακωνικότερη δήλωση.
-αν ήθελαν να αναλύσουν το νεοελληνικό πρόβλημα όσο και το λαϊκισμό τότε η δήλωση τους είναι κατώτερη από ένα κείμενο που θα μπορούσε να γράψει ένας πρωτοετής φοιτητής , διότι αποσιωπάει ή παρερμηνεύει τις πιο καίριες όψεις του . Ειδικά μάλιστα αν σκεφτούμε ότι υπογράφεται από καθηγητές της φιλοσοφίας του Δικαίου τότε θα πρέπει να ανησυχούμε τόσο για τις γνώσεις τους , όσο και για το πραγματικό ενδιαφέρον που έδειξαν για την συγγραφή της εν λόγω δήλωσης.
Όμως αν ήταν περισσότερο αναλυτικοί θα έπρεπε να ομολογήσουν ότι ο λαϊκισμός είναι αρρώστια των ελίτ και όχι του λαού. Οι ελίτ χρησιμοποιούν τον λαϊκισμό για να αναπαραχθούν πολιτικά ενώ οι ελληνικές ελίτ βαθύτατες διεφθαρμένες λεηλάτησαν το ελληνικό κράτος και τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Την Ευρώπη και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς στην πατρίδα μας δεν δυσφήμισαν τόσο όσοι δήλωναν εχθροί της ,αλλά αυτοί που εμφανίζονταν ως οπαδοί της .Άραγε οι 32 δεν έχουν μάθει τίποτε για όσα έπραξαν οι Τσουκάτος , Μαντέλης , για τις μίζες των υποβρυχίων και της Siemens ; Δεν άκουσαν τίποτε για την προκλητική ατιμωρησία τους και την μοναδική ασυλία που απολαμβάνει ο πολιτικός κόσμος ;. Δεν αναρωτήθηκαν ποτέ τι αντιστοιχία υπάρχει ανάμεσα στο έργο που παράγουν οι βουλευτές μας και τις αποδοχές τους. Ούτε φυσικά για την αντιπροσωπευτικότητα της δημοκρατίας μας. Ούτε για τα παραδικαστικά κυκλώματα. Βεβαίως είναι οξύμωρο σχήμα να μισθοδοτείσαι από το κράτος είτε ως καθηγητής , είτε ως ακαδημαϊκός ,είτε ως υπάλληλος σε κρατικές εταιρείες ή τράπεζες ή να επιδοτείσαι από το κράτος για την καλλιτεχνική σου δραστηριότητα και συγχρόνως να κατηγορείς τον λαϊκισμό. Διότι αρμέγεις από κει που επωφελούνται και όλοι οι υπόλοιποι του λαϊκισμού , δηλαδή από την ιερή αγελάδα του κράτους. Βεβαίως κάποιοι από τους υπογράφοντες έχουν άλλο ένα κοινό χαρακτηριστικό συνεργάζονται ή εξασφαλίζουν δημοσιότητα από τον δημοσιογραφικό Λαμπράκη και το Μέγαρο Μουσικής.
Τι συμπέρασμα βγάζουμε από όλα αυτά ;Το άθλιο μεταπολιτευτικό σύστημα μπορεί να χρεοκόπησε , αλλά δεν θα είχε εξασφαλίσει αντοχή στον χρόνο αν δεν είχε εξασφαλίσει κάποιους πρόθυμους συνεργάτες από τον χώρο του στοχασμού. Όπως και άν δεν είχε κτίσει εκείνες τις κλειστές διαδικασίες , που έριχναν στην σιωπή όσους διαφωνούσαν μαζί του.
Όσο για τους σεβαστούς 32 αρμόζει ο λόγος του Βιντγκεσταίν : «Για όσα δεν μπορεί να μιλάει κανείς, για αυτά πρέπει να σωπαίνει»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου