ΣΠΥΡΟΣ ΚΟΥΤΡΟΥΛΗΣ: Μαρτίου 2021

Πέμπτη 25 Μαρτίου 2021

Μεθύστε με το αθάνατο κρασί του ' 21- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ

Δευτέρα 22 Μαρτίου 2021

Ο χρόνος: Ιερός Αυγουστίνος και Μ.Χάιντεγκερ

Οι "Εξομολογήσεις" είναι ένα από τα πιο αγαπητά, τα πιο διαβασμένα έργα του Ιερού Αυγουστίνου που επηρέασαν πολλούς στοχαστές (ανάμεσα σε αυτούς τον Δ.Σολωμό και τον Γ.Σεφέρη). Στην χώρα μας μεταφράστηκε και σχολιάστηκε από την Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου, στίς εκδόσεις Πατάκη. Το θέμα του, όπως μαρτυρά ο τίτλος, είναι μια εκ βαθέων εξομολόγηση των διάφορων γεγονότων της ζωής του, τίς επιρροές που δέχτηκε από τους νεοπλατωνικούς, την διαμάχη με τους Μανιχαίους, την βάπτιση του στον χριστιανισμό, την ανάδειξη του σε ένα από τα θεμέλια του χριστιανισμού στο δυτικό κόσμο. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα, πιο σημαντικά κεφάλαια είναι αυτό που αναφέρεται στον χρόνο. Δεν θα ήταν παράδοξο να το συγκρίνουμε με το κλασσικό έργο του Μ.Χαϊντέγκερ "Είναι και Χρόνος".

Γράφει ο Ιερός Αυγουστίνος: "  Τι είναι αλήθεια ο χρόνος; Ποιός θα μπορούσε να μας το εξηγήσει εύκολα και σύντομα; Ποιός θα μπορούσε να μας το εξηγήσει εύκολα και σύντομα; Ποιός θα μπορούσε να το συλλάβει με το νου, για να μπορέσει να το διατυπώσει με λέξεις; Και όμως, όταν μιλάμε, τίποτε δεν είναι τόσο οικείο και γνώριμο όσο ο χρόνος; Και όταν μιλάμε για το χρόνο είναι βέβαιο ότι καταλαβαίνουμε για ποιό πράγμα μιλάμε, και καταλαβαίνουμε τι λεν και οι άλλοι όταν μιλούν γι' αυτόν...Όμως, πως λέμε ότι υπάρχουν αυτοί οι δύο χρόνοι, το παρελθόν και το μέλλον, αφού το παρελθόν έπαψε να υπάρχει και το μέλλον δεν υπάρχει ακόμη; Όσο για το παρόν, αν ήταν πάντα παρόν χωρίς να περνά στο παρελθόν, δεν θα ήταν πια χρόνος, αλλά αιωνιότητα. Αν το παρόν έμενε πάντα παρόν χωρίς να περνά στο παρελθόν, πώς μπορούμε να λέμε ότι αυτό "είναι" χρόνος, αφού προϋπόθεση για να υπάρξει είναι να πάψει να "είναι"; Γιατί τότε, στ' αλήθεια, θα ήταν σαν να λέμε ότι ο χρόνος "είναι", επειδή οδεύει προς το μη είναι"(Εξομμολογήσεις, δεύτερος τόμος, εκδόσεις Πατάκη, σελ. 166,167).

Για να εξηγήσει: "πως όμως το μέλλον θα μπορούσε να ελαττώνεται και να εξαντλείται, αφού δεν "είναι" ακόμη, και πως θα μπορούσε το παρελθόν να μεγαλώνει, αφού δεν "είναι" πιά; Αυτό γίνεται χάρη σε τρεις ψυχικές δραστηριότητες, την προσδοκία, την προσοχή και την ανάμνηση. Το πνεύμα προσμένει, και προσέχει, και θυμάται. Δια της προσοχής μεταβιβάζει το αντικείμενο της προσδοκίας στην ανάμνηση"(ό.π. σελ. 186).

Σέχος Μπότσαρης Τζαβέλλας : Προκήρυξη του Αρβανίτικου Συνδέσμου της Αθήνας προς τους Αδελφούς Αρβανίτες της Αρβανιτιάς.

Μία εύγλωτη απάντηση σε όσους αμφισβητούν τον ελληνικό χαρακτήρα των Σουλιωτών από τρεις καπετάνιους τους

Στην ΝΕΑ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ τεύχος 21 Άνοιξη 1996 με τον Μελέτη Μελετόπουλο δημιουργήσαμε ένα αφιέρωμα στην  Μεγάλη Ιδέα. Ο Μ.Μελετόπουλος εντόπισε αυτό το σπουδαίο κείμενο και έγραψε την εισαγωγή. Η προκήρυξη των 3 Σουλιωτών καπεταναίων ξεκινά ως εξής: "Αδέλφια! Σας λέγομε και σας ονομάζομε αδέλφια γιατί, όσο κι αν μας χωρίζουν ο τόπος και η θρησκεία, δεν παύομεν να είμαστε αδέλφια, επειδή όλοι οι Αρβανίτες, όπου κι αν βρισκόμαστε σήμερα, είμαστε απόγονοι των Πελασγών, που πρώτοι ήλθαν από την Ασία στην Ευρώπη  και κατοίκησαν την Αρβανιτιά. Επειδή είμαστε τέκνα του Μεγάλου Αλεξάντρου, του πρώτου ωνοματισμένου μεγάλου ανθρώπου του κόσμου, που νίκησε όλη την Ασία. Επειδή είμεστε παιδιά του Πύρρου, του μεγάλου εκείνου βασιλιά και στρατηγού της Αρβανιτιάς που νίκησε τους ρωμαίους και θα γένονταν κι αυτός, σαν τον Μέγα Αλέξαντρο, αν εύρισκε τες περιστάσες που ηύρε ο Μέγας Αλέξανδρος, δηλαδή αν είχε άταχτους και βάρβαρους εχτρούς, σαν τους Πέρσες, τους Μήδους και τους Ινδούς, κι όχι σαν τους Ρωμαίους που ήταν ταχτικοί και γραμματισμένοι. Επειδή είμαστε παιδιά του μεγάλου Σκεντέρμπεη, που νίκησε τρεις σουλτάνους και φύλαξε τη λευτεριά της Αρβανιτιάς ως τη στιγμή που έκλεισε τα μάτια του, από τες μεγάλες λαβματιές που είχε λάβει στον τελευταίο του πόλεμο εναντίον των εχτρών της πατρίδας του, της Αρβανιτιάς. Επειδή τέλος πάντων έχομε την ίδια πατρίδα, το ίδιο αίμα, τα ίδια φορέματα και την ίδια γλώσσα (σελ.61).
Η προκήρυξη τελειώνει με πρόσκληση: "Εμπρός αδέλφια! Ελάτε να γίνωμε ένα Ελληνοαρβανίτικο Βασίλειο, και πρέπει να γίνωμε, γιατί έχομε ένα αίμα, μια Πατρίδα κι ένα Θεό!(σελ.66).