Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2013

Τάκη Θεοδωρόπουλου: Ιων Δραγούμης και Χρυσή Αυγή






Ο Φίλιππος Δραγούμης, δημοτικός σύμβουλος στην Αθήνα και ανιψιός του Ιωνος Δραγούμη, με ανοιχτή του επιστολή προς τον δήμαρχο του διαμερίσματος «Ιωνα Δραγούμη» καταγγέλλει την καπήλευση της μνήμης του από την Χρυσή Αυγή. Αφορμή στάθηκαν οι τελετές που οργάνωσε το νεοναζιστικό μόρφωμα και η κατάθεση στεφάνου στον ανδριάντα του Δραγούμη, στον τόπο της καταγωγής του, το Βογατσικό Καστοριάς. Επισημαίνει ότι «η αγάπη του Ιωνα για την Ελλάδα ουδέποτε σηματοδότησε μίσος για όλους τους άλλους γειτονικούς λαούς». Ζητά από τον δήμαρχο να μην επιτρέψει «η μνήμη του να αφεθεί στις ορέξεις ανθρώπων που αυτοτοποθετούνται κατά της δημοκρατίας». Για να καταλήξει ότι όσοι κακοποιούν αδύναμους και ανυπεράσπιστους είναι δειλοί. Και αυτοί «οι δειλοί παριστάνουν τους τιμητές ενός γενναίου ανθρώπου που έχασε τη ζωή του για τις ιδέες του..
Ως γνωστόν ο Δραγούμης δολοφονήθηκε τον Αύγουστο του 1920 από βενιζελικούς χωροφύλακες που τον θεώρησαν υπαίτιο για την απόπειρα δολοφονίας του Ελευθερίου Βενιζέλου. Στο σημείο, στο πεζοδρόμιο της Βασιλίσσης Σοφίας, περίπου απέναντι από το Χίλτον, υπάρχει σήμερα αναμνηστική στήλη. Εννοείται ότι ο ίδιος δεν είχε καμία σχέση με την απόπειρα, αν και πολιτικός αντίπαλος του Βενιζέλου ο οποίος μόλις πληροφορήθηκε το συμβάν φρικίασε. Αν θυμάμαι καλά είχε πει ότι αν όλοι οι πολιτικοί του αντίπαλοι ήταν σαν τον Δραγούμη ο ίδιος θα αισθανόταν ευτυχής. Ως πρόξενος στο Μοναστήρι, στις Σέρρες, στον Πύργο της Ανατολικής Ρωμυλίας και στην Φιλιππούπολη οργάνωσε τις ελληνικές κοινότητες για να αντιμετωπίσουν το βουλγαρικό κομιτάτο και προετοίμασε τον Μακεδονικό Αγώνα.
Υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές πνευματικές προσωπικότητες του ελληνικού εικοστού αιώνα. Προσωπικά, από το συγγραφικό του έργο, δεν ξεχωρίζω τόσο τα μυθιστορήματά του («Οσοι ζωντανοί», «Μαρτύρων και ηρώων αίμα») όσο τους τόμους του ημερολογίου του. Με τις αφηγήσεις του θεωρώ ότι έχει καταθέσει ένα από τα σημαντικότερα πεζογραφήματα που έχουν γραφτεί στη γλώσσα μας. Κυρίως όμως την αγωνία ενός ανθρώπου, του γράφοντος, ο οποίος παλεύει με τον καιρό του, και με την ίδια λογοτεχνική ακρίβεια μιλάει για τις πολιτικές του απόψεις και για τον έρωτά του με την Κοτοπούλη. Στη μνήμη μου έχει χαραχτεί μια έκφρασή του, όπου λέει ότι στη Μακεδονία πήγε να αγωνιστεί για να σώσει τον εαυτό του. Ας μας είχε μείνει έστω ένα δράμι από την ειλικρίνειά του.
Δεν θα επιχειρηματολογήσω για τις διαφορές του Δραγούμη, ή και του Περικλή Γιαννόπουλου, με τους αμόρφωτους νεοναζί. Τις θεωρώ προφανείς. Ο τρόπος, όμως, και η άνεση με την οποία καπηλεύονται μορφές τέτοιου μεγέθους αποδεικνύουν τα ελλείμματα της αστικής παιδείας. Σ’ αυτά παρεισφρέει ο υπόκοσμος και λεηλατεί εθνικό κεφάλαιο. Διότι αν μελετούσαμε όντως τη σκέψη του Δραγούμη, αν όντως τα έργα του είχαν βρει τη θέση που τους αρμόζει στη συλλογική μας συνείδηση και την παιδεία, πολύ δύσκολα θα μπορούσαν να τα διαστρέψουν. Κι αν το έκαναν δεν θα είχε και τόση σημασία. Θα τα προστάτευε η δική μας γνώση και η ζωντανή σχέση μας μαζί τους. Τώρα όμως τα έχουμε αφήσει ορφανά, στο έλεος του κάθε κάπηλου. Και για να παραφράσω ό,τι είπε ο Δραγούμης για τη Μακεδονία: η σωτηρία της εθνικής μας συνείδησης είναι το ζητούμενο.

πηγή:ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 8-8-2013

3 σχόλια:

  1. Τι σχέση μπορεί να έχει το πνεύμα του κοινοτισμού με τον φασισμό;Η άμεση δημοκρατία με τον βίαιο κρατισμό;Απολύτως καμία.Αλοίμονο για το κύρος του δημοσιογράφου και δεν γραφόταν ένα τέτοιο άρθρο.Άψογα κύριε Κουτρούλη.Δεν αφήσατε να χαθεί αυτό το πολύτιμο άρθρο μέσα στον κυκεώνα των ανοησιών που γράφονται στα αντιρωμαίικα-ανελλήνιστα ΜΜΕ.

    Δημήτριος Γ. Δάβαρης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΑΝ ΔΕ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ , ΕΠΙ ΕΠΟΧΗΣ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑΣ ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΥ Ο """ ΕΓΚΡΙΤΟΣ"" ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΤΗΣ ""ΕΓΚΥΡΗΣ"" ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΔΙΟΡΙΣΤΗΚΕ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ..........ΒΙΒΛΙΟΥ!!!!!!!!! ΩΣ ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΓΝΩΣΤΗΣ ΚΑΙ ΣΟΦΟΣ........ΝΑ ΥΠΟΘΕΣΩ!!!!!!!!?????ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΠΟΙΟΝ ΚΑΙ ΤΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΣΚΟΠΟ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΝ ΑΛΛΩΝ ΚΥΚΛΩΝ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΥ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΒΙΒΛΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΠΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΚΑΘΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΕΣΒΕΥΕ..........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σε αυτό το ιστολόγιο υπάρχουν αρκετά κείμενα που τεκμηριώνουν την αντίθεση ανάμεσα στον κοινοτισμό και τον εθνισμό με τον ναζισμό. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Νίτσε ή και με τον Π.Κονδύλη -πρόσφατα- που προσπαθούν οι εκπρόσωποι του εθνικοσοσιαλισμού να οικειοποιηθούν, αφού αποσιωπήσουν ή παρερμηνεύσουν βέβαια το έργο τους. Σε μια εκδήλωση του περιοδικού Άρδην για τον Ίωνα Δραγούμη είχα συναντήσει τον Φ.Δραγούμη που αντιμετώπισε θετικά τις απόψεις μας. Προφανώς το κείμενο του Τ.Θεοδωρόπουλου είναι πολύ συνοπτικό και παραλείπει πολλές ουσιώδεις πλευρές του Δραγούμη, όπως ότι ήταν φίλος με τον Κορδάτο και με τον σοσιαλιστή Νίκο Γιαννιό που τον θεωρούσε -αν ζούσε- τον φυσικό ηγέτη της εθνικής αντίστασης κατά των καταχτητών. Στόχος του Δραγούμη και του Καραβίδα ήταν η βαλκανική συνεργασία κατά το προηγούμενο του Ρήγα Φεραίου που δεν έχει καμιά σχέση με τις επιδιώξεις για εθνική αποκλειστικότητα και περιχαράκωση. Ο Δραγούμης ήταν πρωτοπόρος δημοτικιστής και ήταν η κορυφαία απάντηση σε γλωσσαμύντορες σαν και αυτούς της δικτατορίας των συνταγματαρχών.
    Επίσης θεωρώ απαράδεκτο αντί να αναιρούνται τα επιχειρήματα με τα οποία διαφωνούμε να κάνουμε επιθέσεις κατά του προσώπου που τις διατυπώνει. Συνεπώς θα ήταν πιο εύλογο η ακροδεξιά να αρκεστεί σε συγγραφείς όπως η Σίτσα Καραϊσκάκη και ο Α.Καμπάνης που είχαν συνεργαστεί με τους Γερμανο-ναζί κατακτητές,παρά να επιχειρεί να εκπροσωπηθεί από στοχαστές που δεν έχουν σχέση μαζί της.

    Σπύρος Κουτρούλης

    ΑπάντησηΔιαγραφή